سیاره همسایه قابل سکونت نیست | وب گردی | http://webgardee.ir/?p=39149

سیاره همسایه قابل سکونت نیست | وب گردی | http://webgardee.ir/?p=39149

مجله خبری وب گردی webgardee.ir

دانشمندان ناسا متوجه شدند سیاره تازه کشف شده پروکسیما قنطورس b بر خلاف قرار داشتن در منطقه گلدیلاک، نمی تواند قابل سکونت باشد.

، ناسا یک مدل جدید ایجاد کرده است تا بفهمد آیا سیاره‌های دور دست می توانند قابل سکونت باشند. و زمانی که دنیای سنگی تازه کشف شده در همسایگی ما یعنی Proxima Centauri را در آن قرار دهیم، خواهیم فهمید آیا برای زندگی مناسب است یا خیر.

پروکسیما قنطورس b اولین بار آگوست سال گذشته اعلام شد. این سیاره نه تنها تقریبا هم اندازه زمین است و در منطقه گلدیلاک قرار دارد، بلکه نشانه هایی از وجود آب نیز در آن دیده شده است.

این سیاره به دلیل فاصله نزدیک و توانایی بالقوه برای میزبانی حیات، چنان جذاب بوده است که میلیاردر روسی، یوری میلنر برای سفر به آن طی ۵۰ سال آینده برنامه‌ریزی کرده است.

اما تحقیقات جدید ناسا نشان می دهند که پروکسیما قنطورس b به دلیل چیرگی ستاره میزبان آن، احتمالا یک دنیای مرده است. البته صرفا قرار داشتن در منطقه گلدیلاک تضمینی برای وجود اقیانوس حامی حیات نیست.منطقه گلدیلاک فاصله یک سیاره تا خورشید آن است به نحوی که دما برای وجود آب به صورت مایع، مناسب باشد. به دلیل فقدان یک اتمسفر مناسب، مایع بودن آب را سخت می‌کند. داشتن یک اتمسفر که گرمای زیاد را در خود نگه دارد نیز اصلا جالب نیست.

بااین‌حال یک مکان خوب برای آغاز شکار سیارات مناسب زندگی است. تا همین اواخر، ویژگی‌های اصلی برای تعیین منطقه گلدیلاک، شار تابشی(توان تابشی) از ستاره مربوطه و جرم بدنه بوده است.

اخترشناسان با کشف سیارات عظیم بزرگ‌تر از زمین، دو نوع منطقه قابل سکونت ایجاد کرده اند، یک منطقه باریک از دنیاهای صخره‌ای باریک مثل دنیای خودمان، و یک دنیای گسترده‌تر برای سیاراتی که اتمسفر ضخیم‌تر داشته و میدان مغناطیسی قوی‌تری ایجاد می کنند.

اکنون محققین مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا توصیه می‌کنند آب و هوای فضایی که توسط فعالیت های خورشید مادر تغییر کرده اند نیز به حساب آیند.

با جریان های کافی ستاره ای که ذرات باردار را به فضا می‌فرستند، سیاره مورد نظر ما که ممکن است قابل سکونت باشد، می تواند اتمسفری داشته باشد که آب را در خود نگه دارد. فوران های ستاره ای باعث ایجاد جریان هایی از تابش های پر انرژی می شوند که مولکول ها را به اتم های سازنده آن درهم شکسته و یونیزه می کنند. الکترون های که در این روند جدا شده اند، به آسانی در فضا گم شده و پشت سر خود ذرات باردار مشابهی را برجای می گذارند.

به مرور زمان، ذراتی که با بار مثبت شارژ شده اند، در یک روند به نام فرسایش جوی در سطح سیاره به دام می افتند و جو را دچار خوردگی می کنند. هیدروژن به عنوان سبک‌ترین  عنصر در این روند آسیب‌پذیرتر است.

برای فهمیدن اینکه این اثر در حضور آب چگونه است، ناسا فوران های عظیم و قدرتمند ایجاد شده توسط یک کوتوله سرخ را مدل سازی کرده و تاثیرات آن بر اتمسفر فرضی سیارات همسایه را بررسی کرده است.

آن‌ها عناصر سنگین تری همچون اکسیژن و نیتروژن یافته اند که از جاذبه سیاره دور شده و باعث شده اند سیاره طی میلیون ها سال غیر قابل سکونت شود.

با توجه به این که این عناصر نقشی کلیدی در ایجاد حیات دارند، احتمال اینکه هیچ سیاره ای نزدیک به این کوتوله قرمز بتواند آب مایع داشته باشد، بعید است.

زمانی که این مدل را با اگزوپلنت تازه کشف شده در مدار همسایه نزدیکمان، یعنی کوتوله قرمز پروکسیما قنطورس، قرار دادند، متوجه شدند که احتمالا این سیاره طی ۱۰ میلیون سال اول، اکثر اکسیژن اتمسفری خود را از دست داده است.

این نتایج در تضاد با حدس و گمان‌های قبلی مبنی بر وجود یک اقیانوس آب در سیاره پروکسیما قنطورس b هستند و با توجه به طوفان های خورشیدی مکرر و فعالیت های مغناطیسی قوی، این سیاره احتمالا چندان جای مناسبی برای زندگی نیست.